Συνθήματα τζαι νοήματα στον απόηχο μιας εκτεταμένης κινητοποίησης.

pict2255.JPG Φικρής Ευρασιάτης

Οι οικονομικοί μετανάστες είναι πολιτικοί μετανάστες – Παράνομος; Παράνομος είσαι τζαι φαίνεσαι – Κανένας άνθρωπος δεν είναι παράνομος – No border no nation – Freedom to the prisoners. Κάποτε ήσαστε τζαι εσείς πρόσφυγες. It could have been you.

Τον περασμένο Μάη πραγματοποιήθηκε μια εκτεταμένη κινητοποίηση μεταναστών στην κεντρική πλατεία Ελευθερίας της Λευκωσίας που κράτησε σχεδόν τρεις βδομάδες. Για ένα λεπτομερές ιστορικό της κινητοποίησης που δημοσιέυτηκε τότε στα αγγλικά στο ιντημήτια Κύπρου και Ηνωμένου Βασιλείου βλέπε http://www.nekatomata.blogspot.com . Το θέμα σήμερα είναι να εξετάσουμε το τι άφησε πίσω της αυτή η πρωτοφανές για τα κυπριακά δεδομένα κινητοποίηση και να δούμε πως μπορεί να αξιοποιηθεί από κινηματικής πλευράς αυτή η εμπειρία

.pict2339.JPG

Δεν θα αποπειραθώ να αναλύσω το γιατί δεν είχαμε μια πιο ουσιαστική παρέμβαση, ούτε το αν θα μπορούσαμε δεδομένου του μεγέθους και του (περιορισμένου) βαθμού συγκρότησης μας ως ελευθεριακός χώρος να δρούσαμε διαφορετικά. Θα περιοριστώ σε κάποια πολιτικά αλλά και θεωρητικά θέματα που προέκυψαν, τουλάχιστον ως προεκτάσεις μέσα από την κινητοποίηση αλλά και τις συζητήσεις που ακολούθησαν.

Το πρώτο θέμα αφορά την σχέση των Κύπριων ακτιβιστών με τους μετανάστες. Στις συζητήσεις που ακολούθησαν την κινητοποίηση στο Καρτάς, η σχέση αυτή τέθηκε στο μικροσκόπιο και υπήρξε και το επίκεντρο των διαφωνιών, τόσο από πλευράς του τι έγινε όσο και από πλευράς του τι θα πρέπει να γίνει στο μέλλον. Ενώ υπήρξε μια γενική ομοφωνία ως προς το μη φιλανθρωπικό χαρακτήρα της όποιας σχέσης μας με τους μετανάστες, (δεν θα παίξουμε τον ρόλο της ΚΙΣΑ) και αναγνώριση της αδυναμίας μας να παρέχουμε την πιο ουσιαστική βοήθεια που θα μπορούσαμε, δηλαδή την πληροφόρηση, υπήρξε μια έντονη διαφωνία για το αν και εμείς προσπαθήσαμε να επιβάλουμε τις πολιτικές μας στην κινητοποίηση (για το αν δράσαμε και εμείς δηλαδή όπως η Εργατική Δημοκρατία). Επειδή έχω έντονη άποψη για το θέμα, την οποία παρουσίασα και στη συνέλευση στο Καρτάς στις 6/6/06, θα αναλώσω το υπόλοιπο κείμενο για να επιχειρηματολογήσω ότι όχι μόνο δεν επιβάλαμε πολιτικές στην κινητοποίηση αλλά ούτε καν καταφέραμε να αρθρώσουμε καλά καλά λόγο πολιτικό. Εκεί που καταφέραμε (κάποιοι από εμάς) να αρθρώσουμε πολιτικό λόγο, δηλαδή όταν κάναμε πρόταση για να γίνουν γενικές συνελεύσεις από πλευράς των μεταναστών, το πράξαμε ως άτομα και επώνυμα με κάποιο σχετικά μικρό βαθμό επιτυχίας – οι Κούρδοι κάθησαν για πρώτη φορά σε κύκλο και συζήτησαν και συμμετείχαν και γυναίκες.

Εκείνο που δεν καταφέραμε καθόλου ήταν να καταλάβουμε τη λειτουργία των κοινωνικών διχτύων από πλευράς των Μπαγκλαντέσηδων. Μάθαμε ότι έχουν δικούς τους χώρους, ότι η μαζική παραγωγή φαγητού είναι συχνό φαινόμενο, ότι προσανατολίζονται βάζοντας σημάδια τα κέντρα αποστολής συναλλάγματος, (που τα λαλούν μάλιστα τζαι γουέστερν γιούνιον) ότι έχουν εσωτερικές κλίκες τζαι κυκλώματα βασισμένα σε εκτεταμένες οικογένειες τζαι περιοχές καταγωγής. Φυσικά το ότι εμάθαμεν την ύπαρξη τους σε καμιά περίπτωσην εν σημαίνει ότι εμάθαμεν τζαι τον τρόπο λειτουργίας τους. Η επαφή μαζί τους τζαι η συνεννόηση εν ήταν εύκολο πράμα. Αλλά πιστεύκω ότι ο βασικός λόγος της αδυναμίας μας να κρατήσουμεν επαφές τζαι να δημιουργήσουμεν σχέσεις εν ότι ζούμε σε παράλληλους κόσμους. Τζείνοι ζουν τζαι κινούνται υπόγεια, δουλεύκουν στη μαύρη (αγορά εργασίας) τζαι ζούσιν σε χαλαμάντουρα. Εμείς δουλεύκουμε στη λευκή αγορά εργασίας τζαι ζούμε σε διαμερίσματα. Για μας η προσωρινότητα εν απλά μια εργασιακή απειλή, για τζείνους εν ο κόσμος ούλλος.

Η αλήθκεια εν ότι η κινητοποίηση έπιασεν μας ούλλους εξ απροόπτου τζαι αθκιάβαστους. Αλλά πρέπει να το καταλάβουμεν ότι εννά επαληφτούν έτσι φαινόμενα, μάλλον τζαι πιο μεγάλης έντασης τζαι έκτασης. Οι εξεγέρσεις μέσα στες φυλακές εν πολλά συχνό φαινόμενο, τζαι στην Κύπρο τζαι στην Ευρώπη. Αφού η κρατική πολιτική συνοψίζεται ως ξερή καταστολή, η αντίσταση φυσιολογικά οδηγείται σε πιο άντεργκραουντ λογικές. Το θέμα εν σε ποιο βαθμό τζαι με ποιο τρόπο μπορούμε να παίξουμε (ρόλο) τζαι εμείς. Ποιοί είμαστεν εμείς; Βαρκούμε τες συζητήσεις ταυτότητας. Να πούμεν ότι είμαστεν οι άλλοι τζαι κανεί νομίζω. Τζείνοι που έννεν κόμμα ούτε οργάνωση, ούτε σωματείο ούτε παρέα. Κάτι μεταξύ. Πως να συνεννοηθούμε με τους μετανάστες τζαι τους τουρκοκύπριους αφού μεταξύ μας εν συνεννοούμαστεν; Δαμέ νομίζω εν το κλειδί.

Αλλά πίσω στην πόρτα. Στην παγκόσμια πολιτική οικονομία του κεφαλαίου η διασυνοριακή μετακίνηση των ανθρώπων προϋποθέτει την διασυνοριακή κίνηση της χρηματικής αξίας. Η παγκόσμια ροή της αξίας δεν μπορεί να διαχωριστεί από τα παγκόσμια ρεύματα της μετανάστευσης. Ούτε με ιστορικούς, ούτε με οικονομικούς όρους. Όσο το κεφάλαιο κινείται, οι ανθρώποι θα μετα-κινούνται. Η μετανάστευση νοηματοδοτείται ως διπλή φυγή. Συγκροτείται δηλαδή φαντασιακά ως μια φυγή προς την ελευθερία και ταυτόχρονα ως μια φυγή από την καταπίεση. (John Holloway, Capital moves). Η φυγή αυτή αποτελεί υλοποίηση μιας συγκεκριμένης πολιτικής απόφασης που παίρνεται μέσα σε στενούς κοινωνικούς κύκλους στη χώρα προέλευσης. Το ταξίδι είναι συχνά μεγάλο, και γεμάτο απρόοπτα. Είναι επικίνδυνο γιατί βρίσκεται στα όρια της νομιμότητας. Αλλά η νομιμότητα, η ίδια ως η θέσμιση της δημόσιας και ιδιωτικής ζωής αποτελεί πεδίο πολιτικής σύγκρουσης για τον ορισμό της κοινωνικά αποδεκτής τάξης πραγμάτων. Οι πολιτικές μάχες και οι πολιτικές διαδικασίες είναι αυτές που δημιουργούν τους θεσμούς και σε καμιά περίπτωση δεν μπορούν αυτές να λειτουργήσουν εξ ολοκλήρου στο πλαίσιο τους.

Η πράξη της παράνομης διασταύρωσης των συνόρων είναι ταυτόχρονα μια ντε φάκτο πολιτική δήλωση αμφισβήτησης της νομιμότητας των συνοριακών διαχωρισμών. Ως τέτοια παραβιάζει την λογική της κυριαρχίας που βασίζεται στο διαχωρισμό των μέσα και των έξω της Ευρώπης – φρούριο. Με αυτή την έννοια το πρόταγμα των ανοιχτών συνόρων, ως πολιτική έκφραση της θέσης της κατάργησης των εθνών που για μας είναι θεωρία, για κάποιους άλλους είναι πράξη, και κουβαλά την ένταση του βιώματος. Η μετανάστευση, ως παγκόσμια μετα-κίνηση ανθρώπων συγκροτεί, σήμερα περισσότερο από όσο ποτέ, την πραγματικότητα μας. Στην Κύπρο μιλούμεν ήδη για σχεδόν πάνω που 150 000 μετανάστες, βόρεια τζαι νότια της πράσινης γραμμής, οι μισοί που τους οποίους εν έχουν χαρτιά. Όι πως τζείνοι που έχουν χαρτιά καλοπερνούν δηλαδή, αλλά τουλάχιστον τζείνοι εν ζουν με το καθημερινό φόβο. Πρέπει να το χωνέψουμεν εμείς που εγεννηθήκαμεν δαμέ ότι εννά ζήσουμεν μαζί τους. Τζαι όι απλώς ότι εννά τους ανεχούμαστεν σαν δεύτερης κατηγορίας πολίτες, αλλά ότι εννά τους ενσωματώσουμεν στην κοινωνία μας με ότι τούτον συνεπάγεται – ίσα δικαιώματα, συμμετοχή στη πολιτική διαδικασία τζαι σεβασμό των πολιτιστικών τους ταυτοτήτων.

Αλλά για να προβάλουμεν τη θέση της ενσωμάτωσης πρέπει να την καταλάβουμε πρώτα. Μια ιδέα προς τούτην τη κατεύθυνση εννά κάμουμεν μια αντι-έρευνα για να δούμε λλίον τι σημαίνει καθημερινότητα στη παλιά λευκωσία που την πλευρά των μεταναστών. Πως τους αντιμετωπίζουν οι Κυπραίοι γείτονες τους, πως επιβιώνουν με τα μεροκάματα πείνας που πιάνουν τζαι πως καταφέρνουν να τους μεινίσκουν τζαι λεφτά για να στέλλουν στες χώρες τους. Για να αννοίξουμεν έτσι φάλιαν όμως με ερωτηματολόγια τζαι συνεντεύξεις, χρειάζεται μια ομάδα. Έσιει κόσμον διαθέσιμο;

Advertisements

2 Σχόλια to “Συνθήματα τζαι νοήματα στον απόηχο μιας εκτεταμένης κινητοποίησης.”

  1. Τζε Says:

    Χαιρετω τον Ευρασιατη. Ωραιο το αρθο αλλα πιο ωραια η σκεψη για αντι-ερευνες. Διοτι ειναι με κατι αντιεπιστηνικες ερευνες που τα μμε προσπαθουν και καταφερνουν να ζωγραφιζουν την …πραγματικοτητα, και μετα μας την φουρνιζουν. Ας σπασουμε το μονοπωλειο τους. Ναι, ειναι ωραια ιδεα, αλλα πως υλοποιειται;

    Α! και σαν υστερογραφο. Μιλας Φιρκη για την ενσωματωση. Αυτο θα ητανε επιθυμητο εαν ημασταν μια αταξικη κοινωνια και θα ενσωματωναμε καποιους αλλους. Ομως οι διαχωρισμοι στην κυπριακη κοινωνια υπαρχουν και δεν επιτρεπουν να μιλαμε για «κυπριακη κοινωνια».

    Και τελος, μπορει η αστικη ταξη να συνεχισει να μην ζει μαζι με τους μεταναστες. Να ζουνε διπλα, παραλληλα, αλλα να διαχωριζονται οι ζωες τους. Σημερα οι ανθρωποι αππομονωνονται συνεχια, δεν υπαρχουν γειτονιες, φιλοι, καφενεια. Ισως στην κυπρο να μην εχουμε φτασει στο σημειο του δυτικου κοσμου, αλλα ποιος αμφιβαλλει οτι αυτη ειναι η ταση; Αρα, οι ρατσιστες και ρατσιζοντες συμπολιτες θα συνεχισουνε να στοχευουν και να ζουνε παραλληλα τους μεταναστες, θα τους διασταυρωνονται οι πορειες τους δυο τρεις φορες την ημερα. Και οι θεσμοι που κρατουνται απο αυτους . Οπως οι μεταναστες στο ντουπαι, που χτιζουνε παλατα και το βραδυ τους χωνουν στις τρωγλες τους.Αρα, νομιζω οτι οχι μονο ειναι εφικτο να μην γινει ενσωματωση, αλλα ειναι και το πιθανοτερο σεναριο κιολας…

    Αυτα που λες, Ευρασιατη, Ευγε για το κειμενακι παντως.

  2. φικρής ευρασιάτης Says:

    Χαιρετώ τον Τζε. Υλοποιείται όταν συγκροτηθεί μια ομάδα, η οποία θα συντάξει ερωτηματολόγια, θα τα διαμοιράσει σε μετανάστες και θα οργανώσει την λήψη ατομικών και ομαδικών συνεντεύξεων. Μετά η ομάδα αυτή θα πρέπει να συζητήσει τα βασικά αποτελέσματα της αντι-έρευνας όπως και τον τρόπο διάχυσης τους.Η ενσωμάτωση των μεταναστών είναι το βασικό στοίχημα της εποχής μας. Σίγουρα η αστική τάξη βολεύεται με την ύπαρξη διαχωρισμένης αγοράς εργασίας καθώς έτσι ασκείται πίεση στα μεροκάματα προς τα κάτω. Ναι είναι πολύ πιθανόν να συνεχιστεί ο αποκλεισμός των μεταναστών.Όμως η ένταξη των μεταναστών στις διεργασίες της κυπριακής κοινωνίας, -που σύμφωνοι είναι ταξικά διαχωρισμένη, αλλά παρά ταύτα συγκροτημένη πολιτική οντότητα – αποτελεί κινηματικό στόχο και διαδικασία.


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: